Iztirob

Asar bosh q a h ramoni Za h ro – maktabning katta o' q ituv­chisi. Fidoyi, jonkuyar, me h natkash, bir so'z bilan aytgan­da, jonsarak ayol. Za h roning boshli g' i, ya'ni maorif mudi­ri uni ni h oyatda h urmat q iladi, ish borasida muvaffa q i­yatlarini e'tirof etadi, ammo xodimining bir ji h atini sira q abul q ilolmaydi: Za h roda ra h m-shaf q at, kechirish tuy g' usi yo' q ! Buning sababi balki shaf q atsizlik dunyosida q olib ketgan bolalikka borib ta q alar, balki bu tuy g' ular uzun tunlarda ota-onasining janjallaridan q o'r q ib, un­siz to'kilgan ko'z yoshlar bilan uni tark etgandir... Atrofdagilarni hayratga soladigan darajada so­vuqqonlik bilan qabul qilgani – otasining o'limi Zahroni kutilmagan voqealar bilan yuzlashtiradi. Murshid afandi­ga tegishli almisoqdan qolgan sandiq tubidagi eski kunda­lik Zahroning yuragida toshday qotgan xotiralarni yo'qqa chiqaradi. Bir umr nafratlanib kelgan otasi, bola qalbi bilan anglagani – beayb opasining o'limi va shafqatsizlik qurboni bo'lgan onasi haqidagi qaydlar Zahroga haqiqat­ning bo'y-bastini to'laligicha namoyon etadi. Haqiqat biz­ga yoqmasligi mumkin, ammo uni bilishimiz kerak... Aynan bilmaslik Zahroni eng oliy insoniy fazilatlardan mosu­vo qilgan edi. Haqiqat unga qanday ta'sir qildi? Bilish uchun, albatta, kitob mutolaasiga kirishamiz...